Η συνεργασία του με το Συνήγορο του Πολίτη συνεχίστηκε με την ιδιότητα του συντονιστή του Προγράμματος «Ευνομία» υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης και στόχο τη στήριξη και παροχή τεχνογνωσίας σε ομόλογους θεσμούς σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και του Καυκάσου (2000-2009). Από το 2009 ως το 2011, είναι διευθύνων ευρωπαϊκού consortium διδυμοποίησης του Έλληνα, του Ολλανδού και του Σλοβένου Συνήγορο υπό την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με το νεοπαγή Σέρβο ομόλογο θεσμό.
Από το 2000 διδάσκει στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου, όπου εκλέχτηκε λέκτορας το 2003 και επίκουρος καθηγητής το 2008. Διδάσκει «Εισαγωγή στην ευρωπαϊκή θεωρία του κράτους και του δικαίου» στους φοιτητές β’ εξαμήνου και ως μαθήματα ελεύθερης επιλογής στο προπτυχιακό: «Μειονότητες στην Ευρώπη», «Ιδιότητα του πολίτη και μετανάστευση» και «Τέχνη, ελευθερία και λογοκρισία». Στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών διδάσκει από το 2006 το μάθημα «Μειονότητες στη νεωτερικότητα». Σε προγενέστερη περίοδο, το μάθημα είχε διδαχθεί για τρία χρόνια και στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία» του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα, διδάσκει ως επισκέπτης σε πανεπιστήμια και ινστιτούτα εκτός Ελλάδας, όπως στο Πανεπιστήμιο του Essex (Η.Β.), του Βοσπόρου (Τουρκία), Αμιένης (Γαλλία), Columbia (U.S.A), Javaskyla (Φινλανδία). Το χειμερινό εξάμηνο του 2009-2010 στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής του άδειας δίδαξε στο Ινστιτούτο Κοινωνικής Θεωρίας και Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου (Σερβία).
Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου από το 2003, (www.hlhr.gr), και μέλος της Ένωσης από το 1996. Η Ένωση είναι η παλαιότερη και μεγαλύτερη οργάνωση που δραστηριοποιείται στο χώρο των δικαιωμάτων στην Ελλάδα και μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (www.fidh.org).
Ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων (www.kemo.gr), του πρώτου think tank που ασχολήθηκε με τα μειονοτικά στην Ελλάδα, και υπεύθυνος, μαζί με τον Κωνσταντίνο Τσιτσελίκη, της Σειράς Μελετών του ΚΕΜΟ, στις εκδόσεις Κριτική (1998-2008) και Βιβλιόραμα (2009-).
Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (1996 -), της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού Θέσεις (1998 -), της Ελληνικής Εταιρίας Πολιτικής Επιστήμης (2003-) της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (2004-2005 και 2008-2010), αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπής Πολιτογράφησης της Περιφέρειας Αθηνών (2010-) και ιδρυτικό μέλος του Ομίλου Αριστόβουλου Μάνεση (2002 -).
Γλώσσες εργασίας τα ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά.
Τα υπόλοιπα ενδιαφέροντα στον μεγάλο ελεύθερο χρόνο που προσπαθεί να έχει, σχετίζονται με τα ταξίδια, την πολιτική και τη μουσική.
Μονογραφίες και επιμέλειες
Η ερευνητική του δραστηριότητα αφορά, μεταξύ άλλων, ζητήματα δικαιωμάτων, μειονοτήτων, μεταναστών, ιδιότητας του πολίτη. Μονογραφίες και αρθρογραφία του κυκλοφορούν ή και έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Ενδεικτικά:
Droit, Europe et minorités – critique de la connaissance juridique, Ed. Ant. Sakkoulas, Aθήνα 2000, σελ. 432.
Η ετερότητα ως σχέση εξουσίας, Όψεις της ελληνικής, βαλκανικής και ευρωπαϊκής εμπειρίας, εκδ. Κριτική, Αθήνα, 2002, σελ. 303 (β’ έκδοση 2007)
Το να είσαι έλληνας: ιστορία, θεωρία και πράξη της ιθαγένειας (υπό δημοσίευση το 2011).
Το μειονοτικό φαινόμενο στην Ελλάδα - Μία συμβολή των κοινωνικών επιστημών. (επιμέλεια με τον Κωνσταντίνο Τσιτσελίκη), Εκδόσεις Κριτική, Αθήνα, 1997, β’ έκδοση 2000, γ’ έκδοση 2007.
Νομικά ζητήματα θρησκευτικής ετερότητας στην Ελλάδα (επιμέλεια), Σειρά Μελετών του Κέντρου Ερευνων Μειονοτικών Ομάδων 2, Εκδόσεις Κριτική, Αθήνα 1999.
Γλωσσική ετερότητα στην Ελλάδα, Πρακτικά Διημερίδων του ΚΕΜΟ, Αθήνα, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, Αθήνα 2000. Συνεπιμέλεια μαζί με τους: Λ. Εμπειρίκο, Α. Ιωαννίδου, Ε. Καραντζόλα, Λ. Μπαλτσιώτη, Σ. Μπέη, Κ.Τσιτσελίκη.
Η ελληνική μειονότητα της Αλβανίας, (επιμέλεια με τον Κωνσταντίνο Τσιτσελίκη) Εκδόσεις Κριτική, Αθήνα, Σειρά Μελετών ΚΕΜΟ, 2003.
Η Ελλάδα της μετανάστευσης, (επιμέλεια με τον Μίλτο Παύλου) Εκδόσεις Κριτική, Αθήνα, Σειρά Μελετών ΚΕΜΟ, 2004
1953-2003: Τα δικαιώματα στην Ελλάδα από το τέλος του εμφυλίου στο τέλος της μεταπολίτευσης, (επιμέλεια με τον Μιχάλη Τσαπόγα) Αθήνα, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2004
The Ombudsman in Southeastern Europe, (επιμέλεια με τον D.Hormovitis) Εκδόσεις Ant. N. Sakkoulas, Bruylant, Αθήνα-Βρυξέλλες, 2005
Όψεις λογοκρισίας στην Ελλάδα, Συνεπιμέλεια με τους: Λ. Καραμπίνη, Γ. Ζιώγα, Γ. Σταυρακάκη, Εκδ. Νεφέλη, Αθήνα, 2006
Το ανομολόγητο ζήτημα των μειονοτήτων στην ελληνική έννομη τάξη, (επιμέλεια) Εκδόσεις Κριτική, Αθήνα, Σειρά Μελετών ΚΕΜΟ, 2008
«Η απόφαση της υποψηφιότητάς μου είναι προϊόν μιας μακράς προσωπικής διαδρομής και στα χρόνια της κρίσης απέκτησε βαθιά πολιτικά χαρακτηριστικά», τονίζει ο ίδιος σε συνέντευξή του στο «Εθνος της Κυριακής».
Η ατζέντα
«Υπό την έννοια αυτή, η δική μου ατζέντα, τα δικαιώματα, η μετανάστευση, η ακροδεξιά εντάσσονται ως προτεραιότητα στην ευρύτερη στρατηγική της Αριστεράς στην Ελλάδα. Αυτό με ικανοποιεί ιδιαίτερα. Η μάχη των ευρωεκλογών είναι υπαρξιακή. Αν νικήσει η Αριστερά στην Ελλάδα, έχουμε ελπίδες να σπείρουμε την αμφισβήτηση σε όλη την Ευρώπη. Ειδάλλως είναι δύσκολα τα πράγματα για μας και τις γενιές που έρχονται. Αν η Ευρώπη δεν αλλάξει, θα φάει τα μούτρα της. Η Ευρώπη πρέπει να στρίψει. Αν δεν το κάνει, πάει κατευθείαν στον γκρεμό. Οπως το έχει ξανακάνει με χαρακτηριστική ευκολία δύο φορές τον τελευταίο αιώνα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι το γαλατικό χωριό της Ευρώπης. Ο αγώνας είναι ευρωπαϊκός. Ο αγώνας για να μπορέσει να αποδώσει σημαίνει ότι χρειάζεται κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη. Ο νεοφιλελευθερισμός στην Ευρώπη έστριψε κυνηγώντας τον ακροδεξιό εθνικισμό. Αρα όταν κλαίνε κεντροδεξιοί και κεντροαριστεροί γιατί θα βγουν ακροδεξιοί και εθνικιστές τον Ιούνιο θεωρώ τα δάκρυά τους κροκοδείλια».
Οσο για το αν έχουν πληγεί τα δικαιώματα στην εποχή του μνημονίου, ο ίδιος δεν διστάζει να απαντήσει ότι «τα δικαιώματα στην εποχή της κρίσης είναι δικαιώματα σε κρίση. Η Δημοκρατία στην εποχή της λιτότητας είναι Δημοκρατία σε λιτότητα και χρειάζεται μια ολική προσπάθεια ανάταξης όλων αυτών των πραγμάτων. Εχουν ευθύνη και οι πολίτες γι' αυτή την κατάσταση. Οι λαοί έχουν τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν. Το σίγουρο είναι ότι ζούμε σε μια μετάβαση και αυτή η μετάβαση δεν ξέρουμε πού θα μας βγάλει. Ο Γκράμσι έλεγε ''τη στιγμή που το παλιό πεθαίνει, το νέο δεν έχει γεννηθεί ακόμα, είναι η εποχή των τεράτων''. Αυτό βιώνουμε σήμερα», καταλήγει.
Το μεταναστευτικό στην πρώτη γραμμή
Ο 45χρονος υποψήφιος ευρωβουλευτής θέλει να ασχοληθεί κυρίως με τα ζητήματα μετανάστευσης, τα οποία θεωρεί ότι είναι απολύτως χρήσιμα για την Ευρώπη αλλά και για την Ελλάδα. Οπως σημειώνει, «αν κάποιοι μπορούν να επιβεβαιώσουν ότι καμία διαπραγμάτευση δεν έχει γίνει στην Ευρωπαϊκή Ενωση για τα δημοσιονο-μικά, προσωπικά μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι και στα μεταναστευτικά δεν έχει γίνει καμία απολύτως διαπραγμάτευση. Χρειάζεται μια σοβαρή πολιτική καταγραφής των μεταναστών, προκειμένου να γίνει ένας δίκαιος καταμερισμός αυτών των ανθρώπων. Μας λένε στην Ευρωπαϊκή Ενωση ότι το μεταναστευτικό είναι στην προτεραιότητά τους και το μόνο που κάνουν είναι να πουλάνε ακροδεξιά ρητορεία».
Η φωτογραφία του κ. Χριστόπουλου με τη γυναίκα του και τα τρία τους παιδιά δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα στο πλαίσιο της συνέντευξης και υπάρχει και στο blog του ιδίου.
Με τους νόμους αυτόματης εξέλιξης
ΑπάντησηΔιαγραφήπου ισχύουν στα Πανεπιστήμια μας
κάθε 3 χρόνια Λέκτωρας,επίκουρος,
αναπληρωτής,καθηγητής.Επειδή βλέπω
και τα παιδάκια του φαγούδικα και
την γυναικούλα του ανεβασμένη
θα πρέπει παραλληλα να γίνει και υπουργός για να τα φέρνει βόλτα.
Εχουμε να δείνουμε φόρους για όλους
τους κρατικοδίαιτους.Δεν πειράζει που τα παιδιά μας είναι ¨ανεργα.
Ζείσαι το σοσιαλιστικοκρατικό σου
ονειρο στην καπιταλιστική Ελλάδα
κ.καθηγητά
Ο καθηγητής και υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Χριστόπουλος, που βρέθηκε στο επίκεντρο με αφορμή την αντίθεσή του στην έτερη υποψήφια -ρομά- Σαμπιχά Σουλειμάν και τις δηλώσεις του ότι η μειονότητα είναι "ένα ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα" έχει απασχολήσει και παλαιότερα τη δημοσιότητα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤον Μάιο του 2009, πριν από πέντε χρόνια, αποκαλύφθηκε ότι ως επίκουρος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου ο κ. Χριστόπουλος έβαλε ως εξεταστέο θέμα στους φοιτητές του Παντείου «τον Ιησού σε ερωτική περίπτυξη με λαϊκή τραγουδίστρια».
Το θέμα δόθηκε στους φοιτητές τον Φεβρουάριο εκείνης της χρονιάς στο πλαίσιο του μαθήματος «Τέχνη, ελευθερία και λογοκρισία».
Σύμφωνα με την ειδησεογραφία της εποχής, η πλειονότητα των φοιτητών αιφνιδιάστηκε από το θέμα, αλλά έπρεπε να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις και τις φαντασιώσεις ίσως του καθηγητή.
Διαβάζοντας τα τρία θέματα που τους έδωσε προς εξέταση ο καθηγητής, διαπίστωσαν ότι και το τρίτο είχε να κάνει και πάλι με τον Ιησού Χριστό, αφού αφορούσε το βιβλίο του Αυστριακού σκιτσογράφου Γκέρχαρντ Χάντερερ στο οποίο μεταξύ άλλων ο Ιησούς εμφανίζεται να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ο καθηγητής ζητούσε από τους εξεταζόμενους φοιτητές να σχολιάσουν στη συνέχεια τις διάφορες παραμέτρους που έθετε.
Συγκεκριμένα, το γραπτό θέμα που δόθηκε στους φοιτητές για γραπτές εξετάσεις στο μάθημα «Τέχνη, ελευθερία και λογοκρισία» ανέφερε τα εξής:
«1ο ΘΕΜΑ: Ενα έργο του εικαστικού καλλιτέχνη φίλου σας John Φιστίκη αποκαθηλώνεται από την έκθεση σε μια μικρή ελληνική πόλη διότι ο δήμαρχος της πόλης αυτής θεωρεί ότι το έργο αυτό “θίγει τα ιερά και τα όσια του λαού του”. Ο πίνακας αυτός αναπαριστά τον Ιησού σε στιγμή σεξουαλικής συνεύρεσης και ηδονής με μια λαϊκή τραγουδίστρια ντυμένη καλόγρια.
Ο φίλος σας, ανερχόμενος ζωγράφος -πλην όμως ακόμη πτωχός και άρα μη δυνάμενος να προσλάβει κάποιο γνωστό ποινικολόγο- έμαθε ότι φέτος παρακολουθήσατε στο Πάντειο το μάθημα “Τέχνη, ελευθερία και λογοκρισία” και ζητά να πάτε στη δίκη του ως μάρτυρας υπεράσπισης. Ο John διώκεται, ανάμεσα στα άλλα, για παραβίαση του άρθρου 198 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει… πως με φυλάκιση μέχρι δύο ετών τιμωρείται όποιος δημόσια και κακόβουλα βρίζει με οποιονδήποτε τρόπο τον Θεό, και του επόμενου άρθρου 199 που προβλέπει πως “όποιος δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει με οποιονδήποτε τρόπο την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ή άλλη θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα τιμωρείται με φυλάκιση δύο ετών”. Ο John, όπως κάθε άνθρωπος, φοβάται να περάσει δύο χρόνια φυλακή.
Α. Αποφασίζετε ότι θα πάτε και ετοιμάζετε, την προηγούμενη της δικάσιμου, αυτά που πρόκειται να πείτε περιορίζοντάς τα στις 700-800 λέξεις το μέγιστο, καθώς ξέρετε ότι δεν θα σας δοθεί παραπάνω χρόνος.
Β. Αποφασίζετε ότι δεν θα πάτε επειδή δεν συμφωνείτε να υπερασπίσετε τον φίλο σας και του εξηγείται τους λόγους πάλι σε 700-800 λέξεις το μέγιστο. Να αναπτύξετε ή το Α ή το Β».
Αλλά και στο τρίτο θέμα, την ίδια μέρα, γινόταν αναφορά σ’ ένα κόμικς που είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων αφού παρουσίαζε τον Ιησού Χριστό και ως χρήστη ναρκωτικών. Ο καθηγητής Δημήτρης Χριστόπουλος έθετε τους κάτωθι προβληματισμούς προς τους φοιτητές:
«3ο ΘΕΜΑ: Το βιβλίο “Η ζωή του Ιησού” του Αυστριακού Χάντερερ.
Α. Κατάσχεται σύμφωνα με απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, διότι παρουσιάζει τον Χριστό να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών.
Β. Στη συνέχεια το Εφετείο αθωώνει τον συγγραφέα και τον εκδότη του βιβλίου επαναφέροντάς το στην κυκλοφορία.
Γ. Μετά την αθωωτική απόφαση ο εκδότης, για να διαφημίσει το έργο του, στήνει γιγαντοαφίσες έξω από τη Μητρόπολη Αθηνών, στις οποίες παρουσιάζεται ο Ιησούς στις επίμαχες σκηνές.
Σχολιάστε τα Α, Β και Γ».